" me9y; cpj cpj :( "
เชี่ยแม่งทำไมเด่วนี้กูทำตัวอะไรแย่ๆยังงี้วะแม่งคิดแต่อะไรมองอะไรก้เปนแง่ลบ.แง่ลบตลอดไครพูดอะไรก็หงุดหงิดไม่อยากฟังมันไม่ใช่แบบที่เราคิดไม่อยากคุยด้วยไม่อยากเถียงไม่อยากทะเลาะกับคนอื่นก้เงียบไว้แต่ถ้าไม่พูดก้ไม่มีไครคิดจะมาเข้าใจไม่มีไครอยากจะรับฟังเรื่องราวของเราคนที่เขาเคยอยู่ข้างเราเคยเข้าใจเราเราไว้ใจเค้าเคยรับฟังเราเสมอไม่ไปไหนตอนนี้เค้าก้ไม่อยู่กับเราแล้วเค้าคงรำคานที่จะฟังเรื่องบ้าๆไร้สาระของเราอีกต่อไปเพราะไม่ว่าเราจะพูดอะไรจะคิดอะไรเค้าไม่เคยสนใจแน่นอนไม่มีทางที่เค้าจะพูดอยู่แล้วว่าเชอะชั้นไม่ได้อยากฟังเรื่องของแกแล้วแต่แค่ดูจากท่าทางกูก็รู้ได้เองเข้าใจได้เองเลยว่ากูไม่เหลือใครแล้วกูไม่มีไครที่จะไว้ใจได้อีกแล้วทำไมกูถึงคิดแบบนี้ทำไมกูถึงคิดแต่เรื่องแย่ๆทำไมกูไว้ใจคนอื่นไม่เป็นแล้วรักไครไม่เปนไม่เข้าใจความรุ้สึกเฉยชาไปหมดอยากจะทำตัวดีๆทำตัวให้น่ารักให้คนอื่นรักมันก้เปนอะไรที่กูทำไม่ได้แล้วมันเพราะไม่ว่าพูดอะไรกูก้แปลกทำท่าทางแปลกประหลาดทั้งสีหน้าทั้งแววตากูรุสึกตัวเองว่ากูแปลกกูเปนยังงี้อยู่คนเดียวกูอยู่คนเดียวตัวคนเดียวเสมอบางครั้งกูยังสะดุ้งคิดขึ้นมาเลยว่าเฮ้ยกูมีเพื่อนแท้อยู่บ้างไหมคนที่เขาอยู่กับกูได้ตลอดโดยที่กูไม่รู้สึกอึดอัดคนที่กูอยากจะเล่านู่นเล่านี่ให้ฟังแล้วเขาก้รับฟังทุกอย่างคนที่เขาจะมาหาเราได้ทุกเมื่อที่เราต้องการไครคนที่จับมือเราเวลาเราร้องไห้โดยไม่พูดอะไรแต่ก้ไม่ไปไหนแล้วก็พูดว่าเค้ารักเราโดยรู้สึกอย่างนั้นจริงๆกูมีหรือเปล่าเพื่อนแท้คนนั้นกูไม่อยากจะคิดหรอกนะว่าเพื่อนที่กูมีอยู่ตอนนี้ไม่เหมือนที่กูพูดมาอาจจะเปนเพราะไอ้คำว่าเพื่อนแท้ของกูมันเปนแค่คำในอุดมคติกูไม่คิดเหมือนกันแหละว่าจริงๆคนประหลาดๆอย่างกูจะได้เจอคนแบบนั้นจริงๆเพราะขนาดตัวกูเองยังรักไครไม่เป็นเลย.กูบอกได้เต็มปากว่าเพื่อนที่กูมีตอนนี้เปนเพื่อนที่ดี.ดีมากๆและทุกคนก้มีแต่ความจริงใจพวกมันเปนเพื่อนที่กูชื่นชมกูพร้อมจะรับฟังมันได้ทุกอย่างพร้อมจะไปกับพวกมันได้ทุกเมื่อแต่วพวกมันล่ะมันจะคิดแบบเดียวกันกับกูไหม..มันจะยอมรับฟังเรื่องที่กูเล่าจนจบได้ไหมไม่ว่ามันจะน่าเบื่อหรือไม่น่าเบื่อมันจะอยากไปไหนมาไหนกับกูได้ทุกที่อยู่กับกูได้นานเท่าที่กูอยากให้อยู่เหมือนที่กูอยู่กับพวกมันได้หรือเปล่ากูคงจะเสียใจถ้ามันไม่เปนแบบนั้นกูคงจะเจบปวดมากกูอยากจะบอกพวกมันมากมายเรื่องที่กูคิดอยู่ในใจ.แต่กูเปนคนพูดความรู้สึกตัวเองไม่เก่งกูต้องคิดนานก่อนพูดกูคงจะทำได้ดีที่สุดคือเขียน-ดิว-วันนี้ที่กูไปเจอมึงมาเอ่อกูรุสึกดีนะที่มึงยิ้มให้กูอยู่กูคิดมาตั้งแต่วันเรียนวันสุดท้ายแล้วที่มึงว่ามึงทำวิดีโอห้องแล้วไม่เหนไครร้องไห้กูรู้ว่าหมายรวมถึงกูด้วยแล้ววันนั้นทั้งวันมึงก้ไม่ค่อยพูดกับกูเลยซึ่งมันทำให้กูอึดอัด.อึดอัดมากๆมึงมองหน้ากูเหมือนมึงจะบอกว่ามึงไม่ไว้ใจกูอีกแล้วมึงไม่เหนกูเปนเพื่อนที่จริงใจแล้วตอนเยนที่ไปส่งมึงที่ป้ายรถเมแล้วตอนมึงกลับมึงหันมากอดมิ้นบอกมิ้นว่ากูรักมึงนะแล้วมึงก้วิ่งขึ้นรถเมไปเลยโดยไม่กอดกูตั้งแต่นั้นมากูรู้สึกเหมือนมีกำแพงอะไรที่กูมองไม่เหนไม่ว่ากูจะบ้าคิดไปเองหรือเปล่าแต่มันก้เปนอย่างนั้นจริงๆกูรู้สึกว่ามึงพยายามไม่สนิทกับกูมากเกินไปกูก้ได้แต่เสียใจว่าทำไมมันเปนแบบนี้กูก้แอบคิดนะว่าถ้าวันนั้นกูร้องไห้ก้คงจะดีมึงคงจะไม่ห่างเหินกูถึงขนาดนี้คิดยิ่งเจอกันยิ่งคิดถึงตอนม.5กูสนิทกับมึงชิบหาย-ส้ม-.....-แมงมุม-ตั้งแต่เอนท์ติดนี่หยิ่งขึ้นเยอะ55555555+ออกจากห้องสอบเร็วขึ้นด้วย-เนย-มึงเปนเดกเตี้ยที่คิดมากที่สุดอย่าคิดมากไม่ว่าเรื่องอะไรถ้าไม่เอามาคิดมากมันไม่มีทางทำร้ายเราได้และขอบคุนนะที่มึงแคร์กูคอยหันมาหาให้ความสนใจกูเสมอเริ่มจะรักมึงเข้าซะละ-ออม-ไม่มีรัยต้องพูดถึง.นางฟ้าของกลุ่มนี้-มิ้น-เชี่ยเอ้ยดีชิบหายที่ได้มารู้จักกับมึงคนอะไรเข้ากับกูได้ดีสัดเข้ากับคนอื่นก้ดีคุยกับมึงก้รุสึกว่ามึงมีแต่จิงใจจิงใจคนอะไรวะพ่อแม่เลี้ยงมายังไงเนี่ยเวลาอยู่กับมึงกูรู้สึกไม่เกร็งที่สุดแล้วอะเหี้ยแม่งคุยก้สบายใจอยุ่ด้วยก้สบายใจถักปอกะเจาก้สบายใจจะอะไรกันนักหนาวะถ้ามึงเข้ามาอ่านเจอนี่มึงคงลอยติดเพดานบ้านเลยแหละกูชอบมึงมากจิงๆอีเตี้ยอีอินเดียจากใจเลย:)))กูรุสึกดีกับมึงจริงๆนะสัดเอ้ยบอกได้เลยกูไม่มีวันลืมมึงไม่มีวันทิ้งมึงถึงอยากลืมก้ลืมไม่ลงแต่เรื่องอยากทิ้งมันไม่มีวันว่ะแม่งงงดีชิบหาย-แพร-นางฟ้าคนที่สองของกลุ่มคงไม่มีอะไรต้องพูดถึงหน้าตาดีหุ่นดีเรียนดีรวยดีโอ้ยดีไปหมดว่ะ-ออ-ขอบจัยมี๊ที่มี๊รักปี๊กับเบ๋แกคงเปนคนที่ไปกับเราได้หลายที่ที่สุดแล้วรองจากมิ้นมีอารมร่วมไปด้วยกันได้เวลาอยู่กับแกแล้วเรารู้สึกสนุกรู้สึกว่าการกระทำของเรามันได้รับการตอบรับแล้วก้ได้รับการตอบกลับมันรู้สึกดีนะที่ได้อยู่กับคนแบบนี้ได้เปนเพื่อนกับแกเปนเรื่องที่ดีที่สุด-วาว-ลูกสาวคนเดียวของคนเปนพ่ออย่างเราวาวคือคนแรกที่เรารุสึกตัวว่าเรารักรุสึกว่าเฮ้ยทำไมมันดีแบบนี้เหมือนแกรู้สึกได้ว่าไครกำลังต้องการอะไรโดยเฉพาะเวลาเส้าหรือเหงาไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เราเปนแบบนั้นแกจะโทรมาหา.โทรมาจากในห้องน้ำที่บ้านแล้วคุยเปนเพื่อนจนเรารุสึกดีขึ้นแกอาจจะไม่รุตัวก้ได้ว่ากำลังทำแบบนั้นอยู่แต่มันทำให้เรารุสึกขึ้นมาว่าแกเปนเพื่อนที่ดีมากๆจริงๆแกรับฟังเราทุกๆอย่างที่เราเล่าฟังจนจบแล้วก้ไม่เคยทำท่าเบื่อหรือรำคานเลยหัวเราะก็ง่ายเสียดายที่ปี๊เบ๋ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันบ่อยจะได้เจอกันก้แค่ตอนเช้าตอนกลางวันแล้วก้เลิกเรียนแล้วก้ระหว่างคาบๆนิดๆหน่อยๆแค่นั้นเวลาคิดถึงแกเราจะรู้สึกดีแกไม่เคยทำให้เราต้องรู้สึกเหมือนเราถูกทรยศมันอะไรกันไม่รู้ใช้คำเว่อๆแต่มันเปนแบบนั้นดีจริงๆที่ได้เปนเพื่อนรักกันปี๊ก็รักเบ๋เหมือนกันว่ะรักมากด้วย-รัชชุ-นี่เปนครั้งแรกที่เราเขียนถึงแกเราขี้เกียจจะปิดบังอะไรแล้วไหนๆเราก้จะเรียนจบแล้วเราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกเลยก็ได้แต่ช่วงเวลาอีก3วันที่ เหลือ(หรือ2วัน)เราอยากจะได้คุยกับแกนานๆอืมมแต่ก้ไม่อยากเชื่อเลยวะว่าแกจะเปนคนที่เราชอบได้นานนนนานมาก.สามปีกว่าแน่ะแกมีอะไรดีหรอถ้าถามเราแบบนี้เราคงไม่รู้จะตอบยังไงเพราะเราก้ไม่รุว่าเราชอบแกได้ยังไงคงนานเกินไปจนลืมไปแล้วอะตั้งแต่ยังไม่เปนดาราดังอย่างวันนี้เลยมีแต่คนบอกว่าเฮ้ยหน้าลิงจะตายชอบไปได้ยังไงเราก้แบบว่าอ่าวทำไมอะ-*-55ไม่เข้าจัยนะวพอเปนดาราแล้วมีแต่คนพูดว่าแกหน้าตาดีหน้าตาน่ารักเมื่อก่อนไม่เหนพูดกันเลยมีแต่บอกว่าเหมือนลิงแต่เราแอบรุสึกนะว่าแกเปี่ยนๆไป.หมายถึงนิสัยคือเมื่อก่อนแกไม่ชอบเลยเวลาคนเรียกแกว่าดารา ตอนนั้นเราไม่รุว่าแกไม่ชอบแล้วเราทักแกแกยังร้องเฮ่ยใส่ตอนนี้พอเปิดเข้าไปเจอhi5ก้เหนแกบันทึกอะรัยถึงแฟนๆนู่นนี่ตามคอมเม้นๆเราก้รุสึกแปลกๆว่าอ้าวแกรุสึกพอใจที่จะเปนดาราแล้วหรอแต่ก้นะเข้าจัยจะให้พิมว่าเฮ่ยมึงอย่ามาชอบกูนะรำคานเหอะไปไกลๆก้คงไม่ได้อะนะแต่แค่รุสึกสับสนนิดนึงๆ.ตลกดีเหมือนกันที่เราชอบแกเพราะแกไม่เหนเคยจะชอบเราซักทีแฟนคลับแกเยอะมากเลยนะแอดเมวเรามาของเบอแกกันโคดเยอะเราก้เพิ่งจะรุ้สงสัยเพราะอยุ่รร.เดียวกันเลยไม่ได้สังเกตเลยคนมาชอบแกเยอะแยะไปหมดเราคงกลายเปนแค่หนึ่งในนั้นใช่ไหม..เออแล้วแกก้ช่วยอย่าทำให้ตัวเองเจบตัวบ่อยๆได้ไหมคือมันเปนห่วงแต่ก้พูดอะไรไม่ได้เข้าใจม้ะเพราะเราไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกับแกเราก้ได้แต่ดูว่าแกโอเคไหม.จำได้เลยตอนที่แกเปนอะไรที่ขาแล้วต้องใช้ไม้พยุงตอนช่วงสอบแล้วเรากำลังจะลงบันไดไปสอบแล้วมองขึ้นไปเหนแกกำลังค่อยๆเดินลงมาพอดี ท่าทางแกเจบขามาก เราทำรัยไม่ถูกเลยอะ!จิงๆนะคือเราไม่รู้จะพูดอะไรไม่รู้จะทำยังไงดีเราอยากจะเข้าไปช่วยประคองแต่ไม่กล้าเพราะเพื่อนแกก้อยุ่เยอะเราได้แต่ยืนมองรุสึกแย่กับตัวเองอะว่าเห๊ยชอบแกแล้วทำไมไม่ดูแลไม่ทำตัวให้สมกับที่ชอบเลยแต่อยากบอกว่าเราเปนห่วงแก มาก.มากๆ.เรารุๆแค่พูดคงไม่ดีเท่าการกระทำ.แล้วหลังจากนั้นม่ายนานปะมานม.6แกก้หัวแตกอีกอะ- -*เหนตอนแรก เราก้ตกใจว่าไปโดนอะไรมาตอนแกเดินมาใกล้ๆเราก้อยากจะถามแต่แกก้จะไม่ว่างตลอดแหละ เด่วก้คุยโทสับ เด่วก้เดินกับโจ๊กแล้วแกเปนคนอารมเสียง่ายเราเลยไม่ค่อยอยากกวน.ถึงตอนนี้แกเปนดาราไปแล้วจริงๆแต่ความรุสึกของเราไม่เคยเปี่ยนแปลงไปจากเมื่อสามปีก่อนเลยไม่ว่าแกจะเปนดาราดังหรือไม่มันก้ ไม่สำคัน
*
