"ศาฐฐฐฐฐฐฐฐฐฐฐฐฐฐ"
กูมันทราม
กูมันแย่
กูมัน ไม่ จิง
ไอ้ห่า ..
เหมือนไดนี้เปน ที่ ระบาย
ความ รวดร้าว ของกูเลยว่ะ
เรื่องดีดี ไม่มี อีกต่อไป
สัดเอ้ยยยย.รู้ตัวอยู่ นะ
ทำอะไร ๆ ได้ไม่ดี
เราเปนคน ขี้กลัว
กลัวที่จะ เปนตัวเอง
ทุกวัน นี้ ถึงหัวเราะ
ก้ยังไม่รุ สึกว่า สุดเสียง
บางคนอาจ คิดว่าเรา ไม่จิง
เปล่า ..ไม่ใช่
เราจิง อย่างที่ เราทำ
แต่ มันยัง ออกมาไม่หมด
ยังไง ..
เหมือน ที่เปนอยุ่ ตอนนี้มันก้จิงแล้ว ."นั่นแหละ ฉัน"
แต่มัน ยัง จิงไม่หมด.
ยังมีตัวฉัน จิงๆ ข้างใน ที่เหลืออยู่ อีกเยอะ
ตัวเองที่ ไม่รุจัก ตัวเอง
น่าสมเพช .
ไม่ ดี เลย
อิจฉาเสมอ เวลา เหนคน ที่
สามารถ เปนตัวเอง ได้ อย่างที่ต้องการ
เราจะทำ ยังไง
ถึงจะ ลืมทุกสิ่ง ซะให้หมด
แล้วเริ่ม ต้นใหม่
"ฉัน"ที่ ฉันเคยเปน
เปนคน ดีกว่านี้ มาก
น่ารัก กว่านี้ มาก
"ตัวเอง" ที่แม้แต่ ตัวเองยัง คิดถึง .
"ตัวเอง" ที่ไม่ต้อง คิดอะไร
นอกจากเรื่อง ความสุข ของตัวเอง
และหา เรื่อง ทำให้ เพื่อน สนุกไปกับ
สิ่งที่ ตัวเองมี ความสุขที่จะ ทำ
ตัวเอง ที่ไม่ ฟอร์ม
ตัวเองที่ ไม่เก๊ก
ตัวเองที่ ไม่มี แฟนก้ ไม่เหนเปน ไร
ตัวเองที่ ทำ ท่าทุเรศๆ ก้ไม่เหนจะ แคไคร
กูจะ แคร์คนอื่น ทำไมนักหนา
แคร์ตัวเอง บ้างได้มั้ย
มันไม่ เหลือความ เปน ตัวเองแล้ว
ไม่รักตัวเอง บ้างหรือไง
ไม่เข้าใจตัวเอง.
ในหัวเหมือน ไม่มี เรื่อง คิด
คิดไม่ออก ไม่รู้จะพูดอะไร
ไม่รู้จะ พูด ยังไง
อยากให้ เพื่อนๆสนุกกับ สิ่งที่ เราพูด
เอาแต่ คิดว่า จะทำยังไงให้เขาพอใจ
ก้เพราะกลัวว่า ถ้าพูด น่าเบื่อ
เขาก้ จะไม่ อยู่กับ ฉันอีกต่อไป
ฉันไม่เก่งเรื่อง พูด สิ่งที่คิด
อยากจะ ลอง หลุดปากพูดทุก สิ่งที่คิด
ออกมา เหมือนคนเมาเหล้า
มันคง จะโล่ง ใจ.
เข้าใจ แล้ว ว่ากินเหล้ากัน ทำไม
เพราะมันมี แต่ปันหา ที่แก้ไม่ออก
เพราะมัน เปน ทางเดียวที่ จะ
ทำให้ ลืมทุก สิ่งไป ชั่วขณะ
ตัวคงจะ ตัวเบาขึ้น
หัวคงไม่ หนัก
ใจคง ไม่ปวด อย่างนี้
บางที คิดอีกอย่าง กลับทำอีกอย่าง
บางที อยากพูดเรื่องนึง แต่กลับ
หาคำพูด เหมาะๆ มา อธิบายความ คิดไม่ได้
ความหมาย เปลี่ยน. คนที่ฟัง
ไครจะรู้ ว่า มันไม่ใช่ อย่างนั้น
ว่าเรา ไม่ได้ หมายถึงอย่างนั้น
แต่มัน เปน อย่างงี้. นี่ไง
อยากให้ เทออ่าน ความคิดของฉันได้
เทอคง จะเข้า ใจ ตัวฉันมากกว่า นี้
การกระ ทำ ก้เหมือนกัน.
ฉันอาจ คิด เรื่อง ความรุสึก ของ
คนอื่น มากเกินไป
อยากจะ ลองละเลย ทำลืมๆ
แต่ก้ ทำไม่ได้ .เอาแต่ กังวล
จนลืมไป ว่า ตัวเอง ต้องการอะไร
ใจกำลัง เรียกร้อง หาอะไร
บางที อาจไม่ใช่ คนรัก
อาจไม่ใช่ ไครคนไหน
ไม่ใช่ เงิน หรือของขวัญ
แต่เปน ความว่าง เปล่า
ไม่ต้อง คิด ไม่ต้องทำ อะไร
ก้ ไม่เกิด ปัญหา.
หนีทุกๆ สิ่ง
ทั้งการเรียน เงิน ผู้คน
คนที่ชอบ คนที่รัก งานที่ต้องทำ
เรื่องที่จะพูด สิ่งที่ต้องการ
.เรื่องที่คิด มัน มาก เกินไป.
คิดมาก เกิน ไปจริงๆ
เกินความ จำเป็น
แคร์แต่ สายตาคน รอบข้าง
ห่วง แต่ภาพพจตัวเอง
จนไม่สนใจ ความเปน ตัวของตัวเอง
ปวดหัว ชิบหาย
รังเกียจตัว เอง.
ที่พูดอะไรอย่างที่คิดไม่ได้เลย
เมื่อวันศุกที่22.07
กิ๊งกับตองเข้าไป ฉี่ในพารากอน
ตอนแรกว่าจะ รออยู่ข้างหน้า
ก้เลยค้น กะเป๋า เล่น. รอ
ค้นกะเป๋าไปมา เจอขนม
เลยจะเข้า ไปตาม กิ๊งกับ ตอง
ปากดว่าเดินเข้า ไป
เหนตองกับกิ๊ง พอที
ก้เลย แกล้ง หลบ.
เราแกล้งหลบ จิงๆ
เรารู้ ว่ากิ๊งเหนแล้ว
เพราะเราตั้งใจ ให้เหน
ไม่ได้ อยากจะ แอบหลบ
ไม่ได้ จะหนี
แต่
ไคร จะรู้ ..
ถ้าไม่ได้ พูด ออกไป
ไครจะพยายาม มาเข้าใจ
แล้วทำไม ไม่พูด ล่ะ? ....
.. นั่นแหละ ตัวเองที่ ฉันเกลียด
ดีใจที่ได้ อยู่ใน แสงไฟ
แต่ก้ไม่รู้ จะทำยังไง
แสงไฟ ที่ส่องลงมา ที่ฉัน
ถึงจะ สว่างไสว ตลอดไป
ฉันที่กำลังยิ้ม
ฉันยิ้มเพราะ มีความสุขรึเปล่า
ไม่เคย ละเลย
แต่ก้ไม่เหน ค่า
กูมันแย่
กูมัน ไม่ จิง
ไอ้ห่า ..
เหมือนไดนี้เปน ที่ ระบาย
ความ รวดร้าว ของกูเลยว่ะ
เรื่องดีดี ไม่มี อีกต่อไป
สัดเอ้ยยยย.รู้ตัวอยู่ นะ
ทำอะไร ๆ ได้ไม่ดี
เราเปนคน ขี้กลัว
กลัวที่จะ เปนตัวเอง
ทุกวัน นี้ ถึงหัวเราะ
ก้ยังไม่รุ สึกว่า สุดเสียง
บางคนอาจ คิดว่าเรา ไม่จิง
เปล่า ..ไม่ใช่
เราจิง อย่างที่ เราทำ
แต่ มันยัง ออกมาไม่หมด
ยังไง ..
เหมือน ที่เปนอยุ่ ตอนนี้มันก้จิงแล้ว ."นั่นแหละ ฉัน"
แต่มัน ยัง จิงไม่หมด.
ยังมีตัวฉัน จิงๆ ข้างใน ที่เหลืออยู่ อีกเยอะ
ตัวเองที่ ไม่รุจัก ตัวเอง
น่าสมเพช .
ไม่ ดี เลย
อิจฉาเสมอ เวลา เหนคน ที่
สามารถ เปนตัวเอง ได้ อย่างที่ต้องการ
เราจะทำ ยังไง
ถึงจะ ลืมทุกสิ่ง ซะให้หมด
แล้วเริ่ม ต้นใหม่
"ฉัน"ที่ ฉันเคยเปน
เปนคน ดีกว่านี้ มาก
น่ารัก กว่านี้ มาก
"ตัวเอง" ที่แม้แต่ ตัวเองยัง คิดถึง .
"ตัวเอง" ที่ไม่ต้อง คิดอะไร
นอกจากเรื่อง ความสุข ของตัวเอง
และหา เรื่อง ทำให้ เพื่อน สนุกไปกับ
สิ่งที่ ตัวเองมี ความสุขที่จะ ทำ
ตัวเอง ที่ไม่ ฟอร์ม
ตัวเองที่ ไม่เก๊ก
ตัวเองที่ ไม่มี แฟนก้ ไม่เหนเปน ไร
ตัวเองที่ ทำ ท่าทุเรศๆ ก้ไม่เหนจะ แคไคร
กูจะ แคร์คนอื่น ทำไมนักหนา
แคร์ตัวเอง บ้างได้มั้ย
มันไม่ เหลือความ เปน ตัวเองแล้ว
ไม่รักตัวเอง บ้างหรือไง
ไม่เข้าใจตัวเอง.
ในหัวเหมือน ไม่มี เรื่อง คิด
คิดไม่ออก ไม่รู้จะพูดอะไร
ไม่รู้จะ พูด ยังไง
อยากให้ เพื่อนๆสนุกกับ สิ่งที่ เราพูด
เอาแต่ คิดว่า จะทำยังไงให้เขาพอใจ
ก้เพราะกลัวว่า ถ้าพูด น่าเบื่อ
เขาก้ จะไม่ อยู่กับ ฉันอีกต่อไป
ฉันไม่เก่งเรื่อง พูด สิ่งที่คิด
อยากจะ ลอง หลุดปากพูดทุก สิ่งที่คิด
ออกมา เหมือนคนเมาเหล้า
มันคง จะโล่ง ใจ.
เข้าใจ แล้ว ว่ากินเหล้ากัน ทำไม
เพราะมันมี แต่ปันหา ที่แก้ไม่ออก
เพราะมัน เปน ทางเดียวที่ จะ
ทำให้ ลืมทุก สิ่งไป ชั่วขณะ
ตัวคงจะ ตัวเบาขึ้น
หัวคงไม่ หนัก
ใจคง ไม่ปวด อย่างนี้
บางที คิดอีกอย่าง กลับทำอีกอย่าง
บางที อยากพูดเรื่องนึง แต่กลับ
หาคำพูด เหมาะๆ มา อธิบายความ คิดไม่ได้
ความหมาย เปลี่ยน. คนที่ฟัง
ไครจะรู้ ว่า มันไม่ใช่ อย่างนั้น
ว่าเรา ไม่ได้ หมายถึงอย่างนั้น
แต่มัน เปน อย่างงี้. นี่ไง
อยากให้ เทออ่าน ความคิดของฉันได้
เทอคง จะเข้า ใจ ตัวฉันมากกว่า นี้
การกระ ทำ ก้เหมือนกัน.
ฉันอาจ คิด เรื่อง ความรุสึก ของ
คนอื่น มากเกินไป
อยากจะ ลองละเลย ทำลืมๆ
แต่ก้ ทำไม่ได้ .เอาแต่ กังวล
จนลืมไป ว่า ตัวเอง ต้องการอะไร
ใจกำลัง เรียกร้อง หาอะไร
บางที อาจไม่ใช่ คนรัก
อาจไม่ใช่ ไครคนไหน
ไม่ใช่ เงิน หรือของขวัญ
แต่เปน ความว่าง เปล่า
ไม่ต้อง คิด ไม่ต้องทำ อะไร
ก้ ไม่เกิด ปัญหา.
หนีทุกๆ สิ่ง
ทั้งการเรียน เงิน ผู้คน
คนที่ชอบ คนที่รัก งานที่ต้องทำ
เรื่องที่จะพูด สิ่งที่ต้องการ
.เรื่องที่คิด มัน มาก เกินไป.
คิดมาก เกิน ไปจริงๆ
เกินความ จำเป็น
แคร์แต่ สายตาคน รอบข้าง
ห่วง แต่ภาพพจตัวเอง
จนไม่สนใจ ความเปน ตัวของตัวเอง
ปวดหัว ชิบหาย
รังเกียจตัว เอง.
ที่พูดอะไรอย่างที่คิดไม่ได้เลย
เมื่อวันศุกที่22.07
กิ๊งกับตองเข้าไป ฉี่ในพารากอน
ตอนแรกว่าจะ รออยู่ข้างหน้า
ก้เลยค้น กะเป๋า เล่น. รอ
ค้นกะเป๋าไปมา เจอขนม
เลยจะเข้า ไปตาม กิ๊งกับ ตอง
ปากดว่าเดินเข้า ไป
เหนตองกับกิ๊ง พอที
ก้เลย แกล้ง หลบ.
เราแกล้งหลบ จิงๆ
เรารู้ ว่ากิ๊งเหนแล้ว
เพราะเราตั้งใจ ให้เหน
ไม่ได้ อยากจะ แอบหลบ
ไม่ได้ จะหนี
แต่
ไคร จะรู้ ..
ถ้าไม่ได้ พูด ออกไป
ไครจะพยายาม มาเข้าใจ
แล้วทำไม ไม่พูด ล่ะ? ....
.. นั่นแหละ ตัวเองที่ ฉันเกลียด
ดีใจที่ได้ อยู่ใน แสงไฟ
แต่ก้ไม่รู้ จะทำยังไง
แสงไฟ ที่ส่องลงมา ที่ฉัน
ถึงจะ สว่างไสว ตลอดไป
ฉันที่กำลังยิ้ม
ฉันยิ้มเพราะ มีความสุขรึเปล่า
ไม่เคย ละเลย
แต่ก้ไม่เหน ค่า
